Vitur kona sagði mér eitt sinn margt. Svo ærið margt, stórt og smátt. Og á meðan hún sagði mér frá skoðunum sínum og athugunum tók ég þeim með fyrirvara of lét ég hugann reika til hraðari staða. Það var ekki fyrr en seinna sem ég áttaði mig á því að ég hefði átt að troða orðum hennar niður kokið á mér eins og hungraður leitarmaður einhvers. Því ég varð þess vísari, sjáðu til, að gamlar konur hafa borið heiminn á herðum sér á tímum sem voru enn erfiðari léttúðugum og duttlungafullum konum eins og okkur..
Veistu, það er erfitt að vera ég. Það er erfitt að hugsa um líkama. Mér líkar ekki að fara á klósettið því það er svo hræðilega leiðinlegt að pissa. Á undarlegustu tímum dags læt ég greipar sópa um eldhúsið heima í hrópaleit að ásættnalegu úrvali hráefna í aumkunarverða máltíð fyrir hungraða skepnuna hið innra.
Ja hérna hér, hverju ætli kötturinn hafi dröslað inn. Gott hjá þér að stinga aftur upp höfðinu, þó ekki nema í formi smáskilaboða. Ætlarðu loksins að impra á því hvers vegna þú hegðaðir þér eins og algjör [ritskoðað]? Eða ætlum við bara að rifja upp gömlu góðu dagana? Eða ætlum við bara að hlykkjast endalaust um fílinn í herberginu eins og fávísir litlir snákar — sætir en ógeðslegir.
Endurskoðun: ég mun verða leiðarljós allra sem vilja lifa í ljóma mínum. Ég mun senda alla tölvupóstana, ég mun haka í öll boxin á to-do listanum. Ég mun líta dásamlega út í ræktinni og vera góð vinkona öllum sem þurfa á því að halda. Ég mun verða vitra systirin og heita ástkonan. Ég mun verða ástrík móðir, framsýnn kennari, góðhjartaður einstaklingur sem hjálpar ókunnugum yfir götuna, en líka pólitískt upplýstur samfélagsþegn. Ég mun verða ofurmenni. Á morgun. Frá og með mánudeginum.
Ég stefni á betra dæmi. Þú veist, ég ætla að klífa ógeðslega há fjöll og þú átt bara eitt skitið par af inniskóm, skilurðu? Ég ætla ekki bara að horfa til himins heldur hrista upp í honum líka. Þruman mín fær betri viðtökur annars staðar. Og bara svo þú vitir það, þá þarf ég enga ösku til þess að rísa upp úr. Ég vona að vatnssósa heilinn í þér fatti það fyrr en seinna.
Gerðu þitt besta, eða versta, mér er svo sem sama.
Ég sendi þér leikrænan koss á ennið.
Æ, [ritskoðað].
Mér líður betur núna.
– – –
Texti eftir Amanda Payne.
Titill sýningarinnar, mótun stúlkunnar, er fenginn að láni frá samnefndu tónverki Meredith Monk: The Education of the Girlchild.
