Teikningarnar notast við orðaforða af látbrögðum og áberandi litaþætti. Sérstök litasvið birtast næstum því formlaus á blaðsíðunni: litur án forms, hin hreina hugmynd um lit. Teiknuðu merkin eru enn meira eins og tákn en í öðrum verkum Lohmanns; það er eins og formin í verkinu séu að hörfa og skilja aðeins eftir frumefni.